Дудзічы ў час паўстання 1863 года

Аўтар: Ільініч Наталля Паўстанне 1863 года таксама закранула Дудзічы. Аб гэтым мы даведаліся з архіўнай справы “Хадайніцтва сялян вёскі Дудзічы Ігуменскага павета аб прызнанні памешчыка Ельскага недатычным да паўстання 1863 г” . 8 лютага 1864 г. сяляне Дудзіч, Бялькевіч і Грэбеня пішуць Мінскаму грамадзянскаму губернатару, што 2 тыдні назад па распараджэнні начальства быў арыштаваны памешчык маёнтка … Працягнуць Дудзічы ў час паўстання 1863 года

Advertisements

Аляксандр Ельскі і музейныя традыцыі.

Ільініч Д.С. Аляксандр Ельскі і музейныя традыцыі. Да 1992 года на месцы сучаснага музейнага комплексу “Дудуткі” было поле ды балота. І таму многія скептыкі гавораць аб тым, што тут няма музейных традыцый, а сучасны комплекс узнік на пустым месцы. Для таго каб аспрэчыць гэтае сцвярджэнне быў падрыхтаваны гэты артыкул. У этнаграфічнай зале музея матэрыяльнай культуры … Працягнуць Аляксандр Ельскі і музейныя традыцыі.

Мaтчынa мoвa (Алecь Бaчылa)

Жывoe ў вякax бeлapycкae cлoвa – Нapoдa дyшa i нapoдa xвaлa. Цябe aбзывaлi «мyжыцкaю мoвaй», А нaм жa ты мaтчынaй мoвaй былa.   І caмaй пpыгoжaй, i caмaю мiлaй, Тoй мaцi, штo шылa нaм cвiткi з paднa, Штo ўлeткy нa pэчцы пaлoтны бялiлa, А ўвoceнь aвёc дaжынaлa aднa.   Тoй мaцi, штo зiмaмi кpocны cнaвaлa, … Працягнуць Мaтчынa мoвa (Алecь Бaчылa)

Радзіма мая дарагая… (Алесь Бачыла)

Радзіма мая дарагая, Ты ў шчасці жаданым жыві! Я сэрцам табе прысягаю Ў шчырай сыноўняй любві!   На рэках шырокіх і нівах, Заводах, будоўлях – наўсцяж Народ наш працуе руплівы І край ўзвышаецца наш.   Навокал жыццё расцвітае – І песня ўзлятае сама: Мне лепей ад роднага краю Нічога на свеце няма.   Чужое зямлі … Працягнуць Радзіма мая дарагая… (Алесь Бачыла)

Захар Бірала. Вершы

Да работы без ахвоты Працаваў ён у калгасе Між лугоў і шумных ніў. Часта ў Нёмане купаўся, Сала еў, смятану піў. Не, нядобра, – кажа, – цяжка. Мне б дзе-небудзь рай знайсці, Каб штодня была і пляшка, і Грошай тых – хоць гаць гаці. Стаў у шахце ён рабочым, Тут, вядома, не курорт.Лезе пыл, – … Працягнуць Захар Бірала. Вершы

Таямніцы роднага краю

Пухавіцкае краязнаўства надзвычай багатае на імёны руплівых збіральнікаў гістарычнай памяці. Можна назваць літаральна дзясяткі імёнаў настаўнікаў, музейшчыкаў, журналістаў, шараговых работнікаў культуры, сельскай гаспадаркі, якія ў розныя часіны ўзнаўлялі старадаўнія згадкі пра родную старонку. Узнаўлялі ў перыядычным друку, выпускалі кнігі, стваралі грамадскія музеі. Віктар Арлоў, Браніслаў Зубкоўскі, Анатоль Ярохін, Аляксандр Прановіч, Барыс Муха, Наталля Вайцяховіч, Сяргей … Працягнуць Таямніцы роднага краю

Люблю, заўсёды сню і мару… (Уладзімір Хадыка)

Люблю, заўсёды сню і мару, Шаную цвет вясны тваей. Увесь да родных рысаў твару Штодзень прыростаю мацней. Штодзень кладу на дальні ўскраек Зямлі і неба галаву. Адтуль, сярод блакітных маек Цябе, нязбыўную, заву. Тут іх вясёлай панараме Кладзе паклоны далагляд. Пляце зара над вечарамі Вянкі агністыя дзяўчат. Тут песня свету што ні постаць, А толькі, … Працягнуць Люблю, заўсёды сню і мару… (Уладзімір Хадыка)

Наша зямлячка Алена Мазанік

Конкурсная даследчая праца, створаная краязнаўцамі Талькаўскай школы Радзюк Вольгай, Сакалеўскім Яўгенам і Лук'янавай Марыяй пад кіраўніцтвам настаўніцы гісторыі Ільініч Наталлі Валянцінаўны. Чаму пра Мазанік? Мы зацікавіліся жыццём і лёсам Алены Мазанік таму, што яна наша зямлячка. Лічым, што трэба ведаць гісторыю свайго краю і яго герояў, а што яна гераіня - ніякага сумнення няма. Як … Працягнуць Наша зямлячка Алена Мазанік

Якуб Колас у нашым краі

Летам 1933 і 1934 г. Якуб Колас жыў у Тальцы ў хаце памочніка ляснічага Цэльскага лясніцтва Аляксандра Іванавіча Яўсейчыка. Хата гэта захавалася і да сённяшняга дня. Доўгі час у ёй жыла дачка Аляксандра Іванавіча Таццяна Аляксандраўна Ждановіч. Яна ўспамінала: "У Тальку Колас прыязджаў разам з жонкай Марыяй Дзмітрыеўнай і трыма сынамі - Юркам, Данілам і малым Міхасём. Жонка … Працягнуць Якуб Колас у нашым краі

Добрае сэрца (лёс шчаслівай беларускай жанчыны ў ХХ стагоддзі)

Пра гэту жанчыну ўсе ў Тальцы гавораць: добрая. Яе лёс уразіў мяне тым, што яна, перажыўшы вайну, згубіўшы свайго мужа, не патраціла ўсе сілы на выжыванне, засталася добрым, спагадлівым і справядлівым чалавекам, здолела знайсці сваё шчасце, сваю любімую працу. Таццяна Аляксандраўна Ждановіч (з дому Яўсейчыкаў) нарадзілася 22 сакавіка 1918г. у вёсцы Талька Пухавіцкага раёна. Яе … Працягнуць Добрае сэрца (лёс шчаслівай беларускай жанчыны ў ХХ стагоддзі)