Чужына (Міхась Чарот)

Чужая краiна... Дзень цэлы у сумоце, I думкi дадому ляцяць, Дзе хата старэнька стаiць пры балоце I вербы над рэчкай шумяць, Дзе лепшыя хвiлi жыцця у няволi, Як хмаркi на небе, прайшлi, Дзе усё мiла сэрцу: балоты, i полi, I кветкi, што у лузе узышлi; Дзе лес старадаунi аб людзях гамонiць I песню аб волi … Працягнуць Чужына (Міхась Чарот)

Advertisements

Песня беларуса (Міхась Чарот)

Не асеннi вецер у гаi Вые-завывае, Беларус аб родным краi Жаласна спявае. У кожнай песнi ён ад сэрца Праклiнае долю, Жыць не хоча у паняверцы — Рвецца ён на волю. Няхай у песнi жальбу чуюць Аб нашай нядолi, Можа, прыйдуць, пашкадуюць, Дадуць хлеба, солi... Эх, не трэба нам ахвяры, Прасiць вас не будзем, Вось як … Працягнуць Песня беларуса (Міхась Чарот)

Звон (Міхась Чарот)

Зазванi моцна, звон, загудзi, Каб пачулi цябе на увесь край, Беларуса хутчэй разбудзi, Хоць цяпер яму спаць ты не дай! Прыйшоу час, калi сорамна спаць; Усе так шчыра за працу узялiсь, Усе жыццё пачалi будаваць, А ты стiш... Хоць ад звону праснiсь! Паглядзi, як сусед пачау жыць, Што нядауна нявольнiкам быу. Ён не спау — … Працягнуць Звон (Міхась Чарот)

ПРЫСЯГА (Міхась Чарот)

Я не чакаÿ Я не гадаÿ, Бо жыÿ з адкрытаю душою, Что стрэне лютая бяда, Падружыць з допытам, З турмою. Прадажных здрайцаÿ лiхвяры Мяне зацiснулi за краты. Я прысягаю вам, сябры, Мае пали, Мае бары, — Кажу вам — я не вiноваты! Сваё апошняе ў жыцці верш Міхась Чарт надрапаў на непадатлівай сцяне камеры-адзіноткі. 1937 … Працягнуць ПРЫСЯГА (Міхась Чарот)

Кастусь Каліноўскі – (Анатоль Вольны)

I Я ведаю Беларусь, што паўстанцкай куляю Сьвішча: "Вольнай Хачу Быць!" І другую Беларусь — бабулю, — Беларусь — край лучын і журбы... Эх, старая, Старая бабуля! Дай мінуўшчыну ўспомнім сталёвую: Колькі ў сэрца асаджана куляў Ў грудзі нашых чароўных палёў? Цяжка, цяжка было пад няволяю Аўсом нашым паклоны біць... .................................................. .................................................. Гэй, ды што … Працягнуць Кастусь Каліноўскі – (Анатоль Вольны)

“Шчыра так “калі ласка” гучыць”

Алесь Бачыла (1918 — 1983) — яркае імя ў беларускай паэзіі. Многія яго вершы — адлюстраванне і нашых патаемных перажыванняў. Гэта якраз ён напісаў праніклівыя радкі: “Дзе ж яшчэ ёсць такая на свеце, як ты? / Над якою зямлёй ідучы, / Так праменіцца сонца святлом дабраты, / Шчыра так “калі ласка” гучыць?” Так, радкі пра … Працягнуць “Шчыра так “калі ласка” гучыць”

Ляхоўскі Уладзімір. Беларуская справа падчас польскай акупацыі 1919-1920 гг. – ІГУМЕНСКІ ПАВЕТ

У Беларускую Школьную Раду Меншчыны Часовага інструктара Беларускага Нацыянальнага Камітэту Арэхва Лукаша Даклад Будучы высланым у сакавіку Беларускім Нацыянальным Камітэтам па справам коаператыўным у Пухавіцкую. i Пагарэльскую воласьці Ігуменскага павету, я, між іншым, азнаёміўся з школьнай справай, а таксама з агульным асьведамленьнем у адносінах да беларускага руху ў гэтых валасьцёх. Аб усём гэтым мушу сказаць … Працягнуць Ляхоўскі Уладзімір. Беларуская справа падчас польскай акупацыі 1919-1920 гг. – ІГУМЕНСКІ ПАВЕТ

Тэстамент Настассі Глушкевічоўны, суцінскай шляхцянкі 17 ст.

Віктар Крэс знайшоў у Гістарычным архіве Беларусі, прачытаў і пераказаў нам. Тэстамент Настассі  Глушкевічоўны, у першым шлюбе жонкі Канстаціна Рафала Барэйшы, адкрывае новую, дагэтуль невядомую старонку ў гісторыі былой шляхецкай аколіцы Суцін. У адрозненне ад большасці тэстаментаў, напісаных нашымі продкамі ў тыя старажытныя часы і вядомых зараз, гэты  падаецца як гісторыя жанчыны  з няпростым чалавечым … Працягнуць Тэстамент Настассі Глушкевічоўны, суцінскай шляхцянкі 17 ст.

Скобраўка на старонках друку ў 1930-ых гадах

У 1933 годзе ў вёсцы Скобраўка быў створаны калгас імя Калініна. 04.08.1933 пухавіцкая газета “За калгасы” змясціла нататку “Калгас імя Калініна падрыхтаваным распачаў уборку зернавых”. У нататцы пісалася (тут і далей захоўваю арфаграфію перыядычнага друку): “На працу калгасьнікі выходзяць у 7 гадзін раніцы і без спазьненьняў. За ўсю ўборачную сена і праполачную – ніводнага прагулу … Працягнуць Скобраўка на старонках друку ў 1930-ых гадах

Аркадзь Моркаўка

Аркадзь Андрэевіч Моркаўка (26 студзеня 1900, в. Зазер'е - 24 красавіка 1957, г.Мінск ) — беларускі паэт. (1927) Расчыняліся, рыпалі дзверы... Расчыняліся, рыпалі дзверы, Сівы дзень косы рэдкія плёў. Развітацца… далёкая Мэры, Ці зазвонім зноў чаркамі слоў? Дагарала, мігалася свечка, Ткаў апошнюю казку раяль. Не казала: маім будзеш вечна. Не казаў: будзеш вечна мая. Каб … Працягнуць Аркадзь Моркаўка