Дарма, што на чужой зямлі жыву … (Уладзімер Дудзіцкі)

#1 Дарма, што на чужой зямлі жыву, не валацуга я і не бяз хаты: удзень і уначы браты завуць мяне на полудзень у край багаты, дзе шэлест траў, вішнёвыя сады і песьні-думы вырасьцілі верш мой, дзе выпіў я у веку маладым кілішак гора свайго першы і мудрасьць даўнюю пазнаў яшчэ, і шум дажджоў, і звон … Працягнуць Дарма, што на чужой зямлі жыву … (Уладзімер Дудзіцкі)

Advertisements

О родны край (Уладзімер Дудзіцкі)

О родны край Са мною ты на яву і у сьне, мой родны край, блізкі і блізка... Табой жыву. Малюся, як вясьне. Ты – песьняў-дум найлепшая калыска. Нідзе, я ведаю, сябры, нідзе ня знойдуць лепшага у сьвеце вочы. О родны край! Куды мой шлях вядзе – у бок паўдзённы ці паўночны? Ўпаду ад сьпёкі я, … Працягнуць О родны край (Уладзімер Дудзіцкі)

Ён спіць (Язэп Падабед)

Язэп Падабед Ён спіць Памяці Кастуся Каліноўскага I Ён сьпіць пад насыпам кургана, замёр у сэрцы бурны ўздым. Злажыўшы бойкі зброю рана, Ён сьпіць пад насыпам кургана. Няма сягоньня атамана, але аб ім зьвіняць гады: — Ён сьпіць пад насыпам кургана, злажыўшы зброю маладым. II Ён сьпіць — магутны, горды волат... Няхай! Пашану аддамо — … Працягнуць Ён спіць (Язэп Падабед)

Стаiць мауклiва сонны гай (Міхась Чарот)

Стаiць мауклiва сонны гай, I хмара сонца затулiла... Зноу цень паузе на родны край Замест праменя з небасхша. Стары вяртаецца звычай, Ідзе жыццё, што нас труцiла... I песню жальбы зноу спявай, Хоць гэта песня i не мiла... http://mihascharot.ru/

Схавалась сонца (Міхась Чарот)

Схавалась сонца... Згас заход... Усё пакрыла цемень ночы, I толькi рэчка мiж балот Блiшчыць, аб берагi ляскоча... Ды цiха шэпчацца чарот, Лясун, русалка зарагоча... А у небе зорак харавод Гарыць, нiбы дзяучынкi вочы. http://mihascharot.ru/

Светлая ноч (Міхась Чарот)

Пад дзiуную казку кахання Закрыла ты чорныя вочы... Я бачу грудзей калыханне У змроку чаруючай ночы. Я чую, як сэрца пужлiва Стукоча, шукаючы волi... 3 табою цяпер я шчаслiвы, Шчаслiвы цяпер, як нiколi. «Кахаю...» — праз сон ты шаптала... К табе я свой твар прыхiляю. Хачу, каб у сне ты спазнала, Што я цябе шчыра … Працягнуць Светлая ноч (Міхась Чарот)

Чужына (Міхась Чарот)

Чужая краiна... Дзень цэлы у сумоце, I думкi дадому ляцяць, Дзе хата старэнька стаiць пры балоце I вербы над рэчкай шумяць, Дзе лепшыя хвiлi жыцця у няволi, Як хмаркi на небе, прайшлi, Дзе усё мiла сэрцу: балоты, i полi, I кветкi, што у лузе узышлi; Дзе лес старадаунi аб людзях гамонiць I песню аб волi … Працягнуць Чужына (Міхась Чарот)

ПРЫСЯГА (Міхась Чарот)

Я не чакаÿ Я не гадаÿ, Бо жыÿ з адкрытаю душою, Что стрэне лютая бяда, Падружыць з допытам, З турмою. Прадажных здрайцаÿ лiхвяры Мяне зацiснулi за краты. Я прысягаю вам, сябры, Мае пали, Мае бары, — Кажу вам — я не вiноваты! Сваё апошняе ў жыцці верш Міхась Чарт надрапаў на непадатлівай сцяне камеры-адзіноткі. 1937 … Працягнуць ПРЫСЯГА (Міхась Чарот)

Расчыняліся, рыпалі дзверы… (Аркадзь Моркаўка)

Аркадзь Андрэевіч Моркаўка (26 студзеня 1900 Зазер'е - 24 красавіка 1957 Мінск ) — беларускі паэт. Расчыняліся, рыпалі дзверы... Расчыняліся, рыпалі дзверы, Сівы дзень косы рэдкія плёў. Развітацца… далёкая Мэры, Ці зазвонім зноў чаркамі слоў? Дагарала, мігалася свечка, Ткаў апошнюю казку раяль. Не казала: маім будзеш вечна. Не казаў: будзеш вечна мая. Каб валос тваіх … Працягнуць Расчыняліся, рыпалі дзверы… (Аркадзь Моркаўка)