Дарма, што на чужой зямлі жыву … (Уладзімер Дудзіцкі)

#1 Дарма, што на чужой зямлі жыву, не валацуга я і не бяз хаты: удзень і уначы браты завуць мяне на полудзень у край багаты, дзе шэлест траў, вішнёвыя сады і песьні-думы вырасьцілі верш мой, дзе выпіў я у веку маладым кілішак гора свайго першы і мудрасьць даўнюю пазнаў яшчэ, і шум дажджоў, і звон … Працягнуць Дарма, што на чужой зямлі жыву … (Уладзімер Дудзіцкі)

Advertisements

О родны край (Уладзімер Дудзіцкі)

О родны край Са мною ты на яву і у сьне, мой родны край, блізкі і блізка... Табой жыву. Малюся, як вясьне. Ты – песьняў-дум найлепшая калыска. Нідзе, я ведаю, сябры, нідзе ня знойдуць лепшага у сьвеце вочы. О родны край! Куды мой шлях вядзе – у бок паўдзённы ці паўночны? Ўпаду ад сьпёкі я, … Працягнуць О родны край (Уладзімер Дудзіцкі)

Ён спіць (Язэп Падабед)

Язэп Падабед Ён спіць Памяці Кастуся Каліноўскага I Ён сьпіць пад насыпам кургана, замёр у сэрцы бурны ўздым. Злажыўшы бойкі зброю рана, Ён сьпіць пад насыпам кургана. Няма сягоньня атамана, але аб ім зьвіняць гады: — Ён сьпіць пад насыпам кургана, злажыўшы зброю маладым. II Ён сьпіць — магутны, горды волат... Няхай! Пашану аддамо — … Працягнуць Ён спіць (Язэп Падабед)

Стаiць мауклiва сонны гай (Міхась Чарот)

Стаiць мауклiва сонны гай, I хмара сонца затулiла... Зноу цень паузе на родны край Замест праменя з небасхша. Стары вяртаецца звычай, Ідзе жыццё, што нас труцiла... I песню жальбы зноу спявай, Хоць гэта песня i не мiла... http://mihascharot.ru/

Схавалась сонца (Міхась Чарот)

Схавалась сонца... Згас заход... Усё пакрыла цемень ночы, I толькi рэчка мiж балот Блiшчыць, аб берагi ляскоча... Ды цiха шэпчацца чарот, Лясун, русалка зарагоча... А у небе зорак харавод Гарыць, нiбы дзяучынкi вочы. http://mihascharot.ru/

Светлая ноч (Міхась Чарот)

Пад дзiуную казку кахання Закрыла ты чорныя вочы... Я бачу грудзей калыханне У змроку чаруючай ночы. Я чую, як сэрца пужлiва Стукоча, шукаючы волi... 3 табою цяпер я шчаслiвы, Шчаслiвы цяпер, як нiколi. «Кахаю...» — праз сон ты шаптала... К табе я свой твар прыхiляю. Хачу, каб у сне ты спазнала, Што я цябе шчыра … Працягнуць Светлая ноч (Міхась Чарот)

Чужына (Міхась Чарот)

Чужая краiна... Дзень цэлы у сумоце, I думкi дадому ляцяць, Дзе хата старэнька стаiць пры балоце I вербы над рэчкай шумяць, Дзе лепшыя хвiлi жыцця у няволi, Як хмаркi на небе, прайшлi, Дзе усё мiла сэрцу: балоты, i полi, I кветкi, што у лузе узышлi; Дзе лес старадаунi аб людзях гамонiць I песню аб волi … Працягнуць Чужына (Міхась Чарот)

ПРЫСЯГА (Міхась Чарот)

Я не чакаÿ Я не гадаÿ, Бо жыÿ з адкрытаю душою, Что стрэне лютая бяда, Падружыць з допытам, З турмою. Прадажных здрайцаÿ лiхвяры Мяне зацiснулi за краты. Я прысягаю вам, сябры, Мае пали, Мае бары, — Кажу вам — я не вiноваты! Сваё апошняе ў жыцці верш Міхась Чарт надрапаў на непадатлівай сцяне камеры-адзіноткі. 1937 … Працягнуць ПРЫСЯГА (Міхась Чарот)

Аркадзь Моркаўка

Аркадзь Андрэевіч Моркаўка (26 студзеня 1900, в. Зазер'е - 24 красавіка 1957, г.Мінск ) — беларускі паэт. (1927) Расчыняліся, рыпалі дзверы... Расчыняліся, рыпалі дзверы, Сівы дзень косы рэдкія плёў. Развітацца… далёкая Мэры, Ці зазвонім зноў чаркамі слоў? Дагарала, мігалася свечка, Ткаў апошнюю казку раяль. Не казала: маім будзеш вечна. Не казаў: будзеш вечна мая. Каб … Працягнуць Аркадзь Моркаўка